📚 สัประยุทธ์ทะลุฟ้า : ตำนานเย่าเฉิน (Side Story)
บทที่ 30 แปดปี (ตอนต้น)
เวลานี้ สิ่งที่เผชิญหน้า คือเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่บ้าคลั่ง เย่าเฉินที่มีวิญญาณแข็งแกร่ง กลับเป็นนักปรุงยา
ที่เหมาะสมที่สุดในการสยบเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก
นี่คือการต่อสู้ของวิญญาณกับวิญญาณ อันตรายแปรเปลี่ยน ร่างวิญญาณของเย่าเฉิน ถูกเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกเผาเป็นเถ้าถ่าน
นับครั้งไม่ถ้วน ทว่า ทุกครั้ง จะมีเมล็ดพันธุ์วิญญาณดูดซับอณูวิญญาณที่ถูกเผากระจายรอบด้าน กลับมารวมตัวเป็น
รูปร่าง พลังวิญญาณของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกก็ราวกับไม่มีวันหมดสิ้น ไม่ว่าเย่าเฉินจะตีมันแตกกี่ครั้ง มันสามารถปรากฏขึ้นใหม่
จากความว่างเปล่า และดุร้ายรุนแรงขึ้นทุกครั้ง
ค่อยๆ เย่าเฉินรู้สึกกินแรง เมล็ดพันธุ์วิญญาณ คือรูปธรรมของเจตจำนงอันแน่วแน่ของเขา รู้สึก
กินแรง ทำให้เมล็ดพันธุ์วิญญาณเริ่มโงนเงน ส่วนเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกกลับยิ่งบ้าคลั่ง ดูเหมือนจะรู้สึก
ถึงความเสื่อมถอยของพลังเย่าเฉิน รู้สึกถึงชัยชนะ การกลืนกินเย่าเฉิน เห็นได้ชัดว่าจะทำให้เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกแข็งแกร่งกว่าเดิม
ถึงขั้น มันคาดหวังการยกระดับบางอย่าง...
เวลานี้ ในสมองของหานซานซาน วิ้ง...
หลังเสียงระเบิด ในความเลือนราง นางเห็นสถานที่ที่หยินและมืดมิดที่สุด ในแสงสลัวยามตะวันจันทราผลัดเปลี่ยน
เงาแสงสีขาวขยายใหญ่ในคลองจักษุของนาง คือซากศพสัตว์ประหลาดทรงพลังนับไม่ถ้วน กระทั่ง
มนุษย์ยุคโบราณ ในนั้น ถึงกับมีซากมังกร ซากศพของตัวตนที่แข็งแกร่งเหล่านี้กองรวมกันเป็นแท่นบูชา
กระดูกขนาดใหญ่...
ใจกลางแท่นบูชานี้ ในความมืดมิดมีคลื่นความเย็นหยินสุดขั้ว แก่นแท้ลึกลับบางอย่างที่มีอยู่ในฟ้าดิน
ได้รับการเรียกหาอันลึกลับ ดิ้นรน คำราม ตูม!
บนแท่นกระดูก ลำแสงสีขาวพุ่งเสียดฟ้า นำมาซึ่งเสียงฟ้าร้อง ท้องฟ้ามืดมิดเปลี่ยนไปฉับพลัน สี
ขาวซีดดุจรอยแผลเป็นของท้องฟ้าพาดผ่าน สายฟ้าสีน้ำเงินดั่งใยแมงมุม ผ่าลงมาถี่ยิบ
แสงขาวค่อยๆ จางหาย เผยให้เห็นแสงไฟ... ไม่สิ แค่เปลวไฟ กลุ่มเล็กๆ ขนาดเท่าหัวแม่มือ อ่อนแอ
เหลือเกิน ราวกับลมพัดก็จะดับ
ทว่า แท่นกระดูกเบื้องล่าง มีซากศพแข็งแกร่งนับไม่ถ้วน ถ่ายเทพลังแก่นแท้ไร้สิ้นสุด เข้าสู่เปลวไฟ
สีขาวกลุ่มนี้ เผาไหม้ เติบโต
จนกระทั่งกระดูกทั้งหมด กลายเป็นเถ้าถ่าน แม้แต่ซากมังกรโบราณที่ได้ชื่อว่าไม่กลัวเปลวเพลิงใดๆ ก็ถูก
เปลวไฟสีขาวกลุ่มนี้กลืนกินจนเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูก? ไม่!นี่ยังไม่ใช่เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่แท้จริง ท้องฟ้า ไม่รู้เมื่อไหร่ ตกลงมา
ซึ่งเพลิงสวรรค์ที่ร้อนแรงสุดขั้ว เพลิงสวรรค์นี้ก็ขาวโพลนทั้งตัว ในนั้นมีเสียงโหยหวนไร้สิ้นสุด ราวกับจองจำกักขัง
วิญญาณนับไม่ถ้วน นี่คือเพลิงภูตวิญญาณที่เกิดจากเพลิงสวรรค์จุดติดวิญญาณผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน ก็มีศักยภาพที่จะเป็น
เพลิงวิเศษเช่นกัน ทว่า ในเวลานี้ เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกกลับกระโจนเข้าใส่เพลิงภูตวิญญาณกลางอากาศ
การปะทะของไฟกับไฟ การชนกันของเย็นและร้อน พลังสุดขั้วสองสาย กลืนกินกันและกัน หลอมรวมกันและกัน...
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ อาจจะครู่เดียว อาจจะร้อยปี เปลวไฟทั้งสองชนิดหายไป สุดท้ายเหลือ
ไว้ คือเพลิงวิเศษที่ร้อนสุดขั้วและเย็นสุดขั้ว
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่แท้จริง
เผาผลาญทุกสิ่งเพื่อสร้างความยิ่งใหญ่ให้ตัวเอง เผาผลาญไม่สิ้นสุด กลืนกินหลอมพลังงานต่างๆ สุดท้าย จิตสำนึก
สายหนึ่ง ถือกำเนิดขึ้นจากเปลวไฟ
กลายเป็นแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ขอแค่มีเวลา เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่มีจิตสำนึก สามารถเติบโต
ได้อย่างไร้ขีดจำกัด เดิมที ควรจะเป็นเช่นนั้น...
แต่ทว่า ท้องฟ้าปรากฏเพลิงวิเศษอีกสายหนึ่ง มองไม่ชัดว่าเป็นเพลิงวิเศษอะไร รู้เพียงว่า มิติ เวลา
ล้วนถูกเพลิงวิเศษสายนี้เผาผลาญย้อมสี กฎเกณฑ์ทุกอย่างในโลก ต่อหน้าเพลิงวิเศษสายนี้ ล้วนว่างเปล่า
ถึงขั้นบิดเบือนเปลี่ยนแปลง น้ำจะไหลขึ้นที่สูง แสงกลายเป็นเงา เงากลายเป็นสว่าง
แข็งแกร่งดั่งเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก ถูกเพลิงวิเศษสายนี้กลืนกินในพริบตา...
ความมืดอันยาวนาน การบีบคั้นอันยาวนาน บดอัด แช่แข็ง ร้อนระอุ ราวกับถูกทอดในกระทะน้ำมันนรก
มานานนับหมื่นปี
แสงสว่างวาบหนึ่ง เปลวไฟนับไม่ถ้วนตื่นขึ้นในแสงสว่างนั้น นั่นคือสนามรบ รอบด้านคือความตายแห่งการ
ทำลายล้างสรรพสิ่ง ไร้ซึ่งพลังชีวิต อากาศไม่มีแม้แต่ฝุ่นผง กลางอากาศ มีผน่อหยกชิ้นหนึ่ง
แผ่แรงกดดันน่ากลัว แรงกดดันนี้ มาจากเพลิงวิเศษกลุ่มนั้นที่กลืนกินเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกในตอนแรก
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกก็เป็นหนึ่งในเปลวไฟนับไม่ถ้วน มันตื่นขึ้น แล้วก็ หนีเตลิด พร้อมกับเปลวไฟที่
แข็งแกร่งเช่นเดียวกับมันนับไม่ถ้วน หนีไปไกลจากที่แห่งนี้
หานซานซานเลือดกำเดาไหล จ้องมองเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกกลางอากาศอย่างเหม่อลอย ทั้งหมดที่ผุดขึ้น
ในสมองนาง คือที่มาของมัน
แท่นบูชาที่สร้างจากกระดูกผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน เพลิงภูตวิญญาณที่ตกลงมาจากฟ้า... ไม่ใช่เกิดขึ้นตามธรรมชาติแน่นอน
เพลิงวิเศษที่แข็งแกร่งที่กลืนกินเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกในตอนท้าย ยิ่งไม่ใช่เรื่องบังเอิญ จังหวะเวลาประจวบเหมาะเกินไป
หรือว่า ในโลกนี้ จะมีเพลิงวิเศษที่เลี้ยงดูเพลิงวิเศษอื่น แล้วจับกินเป็นอาหาร?
ตูม!
แสงสว่างวาบ กลางอากาศ ร่างวิญญาณของเย่าเฉินตกเป็นรอง และสัตว์ยักษ์ที่เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกแปลงร่าง
ใช้ดวงตาเย็นเยียบมองมาที่หานซานซาน เป็นครั้งแรก ที่เกิดความสงสัยในตัวนาง
"เจ้า สามารถเชื่อมต่อกับเสียงวิญญาณของข้า สัมผัสทุกอย่างของข้า เจ้า ข้าควรกินเจ้าก่อน"
มีเพียงหานซานซาน ที่ได้ยินเสียงนี้... เสียงจากเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก พูดให้ถูก ไม่ใช่
เสียง ยิ่งไม่ใช่ภาษา แต่เป็นจิตสำนึกชนิดหนึ่ง การเชื่อมต่อจากความว่างเปล่า ไม่ต้องสื่อสาร เพียง
แค่การสัมผัสวิญญาณ ก็เข้าใจความหมาย
"ทำไม"
โดยสัญชาตญาณ ในสมองของหานซานซาน ตอบโต้ด้วยวิธีเดียวกัน วิญญาณของนาง เชื่อมต่อกับ
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกอย่างน่าประหลาด
"กินซะ ถึงจะโต ข้าจะเป็นมัน"
หานซานซานเห็น ในจิตสำนึกของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก ปรากฏเพลิงวิเศษที่แข็งแกร่งสายนั้นอีกครั้ง มัน กลืนกิน
เพลิงวิเศษนับไม่ถ้วน เพลิงวิเศษที่นับไม่ถ้วน ในนั้นถึงขั้นมีเพลิงวิเศษที่แข็งแกร่งกว่าเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก ก็ถูก
มันกลืนกินเช่นกัน
บ้าไปแล้ว!
คำคำนี้ ปกติใช้บรรยายคน แต่หานซานซานกลับรู้สึกว่า ใช้กับจิตสำนึกของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก
เหมาะสมที่สุด เพลิงวิเศษแต่ละชนิด มีคุณสมบัติของตน มีหนทางเติบโตที่เป็นเอกลักษณ์ของตน การเลียนแบบ มี
แต่จะสูญเสียความแข็งแกร่งดั้งเดิมของตน กลายเป็นอ่อนแอ
"กินเจ้า บางทีข้าอาจแข็งแกร่งขึ้น เจ้าเชื่อมต่อกับข้าได้ วิญญาณเจ้า ต้องมีอะไรพิเศษแน่"
ตูม สัตว์ยักษ์ที่เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกแปลงร่าง กระโจนลงมาจะกินหานซานซาน
ร่างวิญญาณเย่าเฉิน ขวางไว้อย่างตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยว ทว่า พลังห่างชั้นเกินไป เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกนี้
ไม่ใช่จิตสำนึกที่เพิ่งเกิดใหม่ แต่เป็นตัวตนที่แข็งแกร่งผ่านกาลเวลามานับไม่ถ้วน ความแข็งแกร่งนี้ เกือบจะ
ไร้เทียมทาน
ตูม ร่างวิญญาณถูกฉีกเป็นชิ้นๆ อีกครั้ง เหลือเพียงเมล็ดพันธุ์วิญญาณที่เหนียวแน่นดูดซับอณูวิญญาณรวมตัวใหม่
ได้แต่เบิกตามอง เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกกลืนหานซานซานเข้าไปในคำเดียว
"ไม่!"
ดวงตาเย่าเฉินเบิกโพลง จิตสำนึกหลักของร่างวิญญาณยังอยู่กลางอากาศ ทว่า ร่างกาย กลับขยับ
พลังวิญญาณมหาศาล ทะลักออกจากร่างเย่าเฉิน
"ไปตายซะ"
ตูม มิติแตกสลาย พลังวิญญาณของเย่าเฉิน ถึงกับสั่นสะเทือนมิติได้ดั่งพลังระดับเซียนยุทธ์
วิญญาณระดับเซียนยุทธ์ นี่คือขีดสุดของศักยภาพวิญญาณเย่าเฉิน! เวลานี้ ระเบิดบานสะพรั่งดุจดอกฮูหยินยามค่ำคืน
ตูม การสั่นสะเทือนของวิญญาณ เย่าเฉินกระชากความว่างเปล่าอย่างแรง เปลวไฟสายหนึ่ง เผยร่างออกมาอย่าง
ไม่อาจหลบซ่อน นี่ คือร่างต้นของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก สัตว์ยักษ์ที่แปลงร่าง เป็นเพียงรูปธรรมของวิถีมิติ
ในเปลวไฟ ร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องสมบูรณ์แบบของสตรีนางหนึ่งกำลังถูกหลอมอย่างช้าๆ คือหานซานซาน!
มุมปากเย่าเฉินกระอักเลือด ยื่นมือกระชากอีกครั้ง เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกกรีดร้องโหยหวน ถึงกับปล่อย
หานซานซาน หนีเตลิดไปกลางอากาศ ลุกไหม้อย่างรุนแรง วิญญาณนับไม่ถ้วน ก่อตัวเป็นรูปร่างในเปลวไฟ
ดูเหมือนกำลังขัดขืน และดูเหมือนกำลังถูกกดดัน
"เจ้ากินมากเกินไป แต่ไม่มีปัญญาย่อย รู้ไหม กินมากไป จะท้องแตกตายนะ"
ใบหน้าเย่าเฉินบิดเบี้ยว ปริแตกเป็นแผลเลือดนับไม่ถ้วน เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดดุจน้ำพุ ร่างกายเขา
รับแรงกระแทกของวิญญาณระดับเซียนยุทธ์นี้ไม่ไหว ร่างกายเขากำลังพังทลาย กำลังสลาย แต่ก่อนจะ
สลายไปโดยสมบูรณ์ เขาแข็งแกร่งดั่งเซียนยุทธ์ตัวจริง
นี่เป็นสถานะที่ประหลาด ในสายเลือด มีพลังชนิดหนึ่งค้ำจุนเขา สายเลือดจ้าวจักรวาลยุทธ์... ใช่
แล้ว บรรพชนตระกูลเย่า คือจ้าวจักรวาลยุทธ์ และมีเพียงสายเลือดจ้าวจักรวาลยุทธ์เท่านั้นที่สืบทอดหมื่นรุ่นไม่เสื่อมสลาย การสืบทอด
ของสายเลือดนี้ เป็นพลังลึกลับที่เลือนรางแต่หนักอึ้งดั่งภูเขาแสนลูก ทว่า น้อยคนนักที่จะหากุญแจไขมัน
เจอ
เย่าเฉิน ก็หากุญแจไม่เจอเช่นกัน ทว่า เขาใช้ระเบิดพังประตูบานนี้โดยตรง ใช้วิธีที่รุนแรง
ที่สุด หาพบวิธีใช้พลังนี้
เพียงแต่ ราคาที่ต้องจ่ายคือร่างกายของเขา เหมือนการบูชายันต์ พังทลาย หายไป โลกนี้ไม่มีพลังที่
ได้มาฟรีๆ ทุกอย่างต้องมีราคาค่างวด
หานซานซานไม่ได้หมดสติ นางใช้สองมือปิดป้องร่างกาย จ้องมองเย่าเฉิน แววตาเหม่อลอย มิติแตก
สลาย คือพลังของเซียนยุทธ์ ลูกผู้ชาย แข็งแกร่งปานนี้
เย่าเฉินรู้สึกถึงการสลายของตนเอง จะได้พลังแบบไหนมา ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนแบบนั้น ในฐานะ
นักปรุงยา เขาเข้าใจเรื่องนี้ดีที่สุด โอสถยิ่งทรงพลัง ยิ่งต้องใช้วัตถุดิบล้ำค่าที่สุดปรุง
สร้าง
ทว่า ณ เวลานี้ พลังวิญญาณของเขา ในแง่ปริมาณ อาจไม่เท่าเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก แต่ในแง่จุด
ปะทะ พลังที่เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกสำแดงออกมาได้ เทียบเขาไม่ได้เลย
เย่าเฉินยื่นมือคว้าอีกครั้ง ร่างวิญญาณกลางอากาศ ประสานงานพุ่งเข้าใส่แกนกลางของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก
ตูม ระลอกคลื่นแหวกมิติ ร่างวิญญาณเย่าเฉินพุ่งชนแกนกลางของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก กลืนกิน
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูก บดขยี้จิตสำนึก นี่คือการต่อสู้ที่ยากบรรยาย เวลาถูกทำให้ช้าลง ชั่วพริบตาในความจริง
สำหรับจิตสำนึกของร่างวิญญาณ กลับผ่านการต่อสู้เข่นฆ่านับร้อยปี หนึ่งวันบนสวรรค์ หมื่นปี
ในโลกมนุษย์อย่างแท้จริง
สุดท้าย ร่างวิญญาณกลืนกินเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก จิตสำนึกของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก ถูกบดขยี้ ถูกทำลาย...
เย่าเฉินยิ้มขื่น เพียงแต่ ร่างกายของเขาพังทลายสมบูรณ์แล้ว เขามองไปที่หานซานซาน นางที่
เปลือยเปล่า ช่างบริสุทธิ์ไร้มลทิน งดงามจับใจ ที่จับใจที่สุด คือดวงตาคู่นั้น อยู่ด้วยกันสามปี ไม่เคยรู้สึก
ว่านางสวย จนกระทั่งตอนนี้
"ให้เจ้าแล้ว"
ตูม เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่ถูกทำให้เชื่องร่วงลงสู่ร่างหานซานซาน
คลื่นวิญญาณของหานซานซาน เดิมทีมีความคล้ายคลึงบางอย่างกับเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก เพลิงวิเศษเข้าสู่ร่าง หานซานซานไม่
มีความรู้สึกไม่สบายหรือต่อต้านใดๆ และอาจเพราะเพิ่งถูกเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกพยายามกลืนกินหลอมรวม แทบ
จะเป็นในพริบตาเดียว ก็เปลี่ยนเพลิงวิเศษให้เป็นของนาง นางคือเพลิงวิเศษ และ
เพลิงวิเศษคือนาง
ธรรมชาติไร้ตำหนิปานนี้
เย่าเฉินตะลึงเล็กน้อย ยิ้มออกมา วาสนา ช่างมหัศจรรย์เช่นนี้ เขาพยายามแทบตาย กลับตัดชุดวิวาห์ให้คนอื่น
แต่ว่า คนคนนั้นเป็นหานซานซาน ก็ไม่เป็นไร เพียงแต่... ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกขอโทษ...
ความปรารถนาของท่าน ลูกคงทำให้เป็นจริงไม่ได้แล้ว
ชั่วพริบตา กลิ่นหอมยาประหลาดแผ่ออกมาจากตัวเย่าเฉิน แทบจะพร้อมกัน ร่างกายเขาเริ่มสลาย กลาย
เป็นจุดแสงดั่งหง้อย ในแดนน้ำแข็งสีดำนี้ ก็คือหิ่งห้อยที่ต่อกรกับความมืดมิด
"เย่าเฉิน... เจ้า เป็นอะไรไป?"
หานซานซานหน้าซีดเผือดด้วยความตระหนก เวลานี้ ไม่สนใจจะปิดป้องร่างกายเปลือยเปล่าอีกแล้ว พุ่ง
เข้าไป หมายจะกอดเย่าเฉิน
ทว่า เย่าเฉินที่ดูเหมือนมีตัวตน กลับไม่มีเนื้อหนังแล้ว หานซานซานคว้าได้เพียงความว่างเปล่า ร่างกาย
ทะลุผ่านตัวเย่าเฉินไปโดยตรง ราวกับผ่านอากาศ
"ข้าจะไปแล้ว ฝากดูแลเฟิงเสียน แล้วก็พวกพี่น้องด้วย จริงสิ ฝากบอกเสวียนอี ติดค้างโอสถเขา
ข้าคงให้ไม่ได้แล้ว"
"ไม่ถูก ไม่ควรเป็นแบบนี้ เพลิงวิเศษทำไมถึงกลายเป็นของข้า ถ้าเจ้ารับเพลิงวิเศษไป ก็ไม่
เป็นแบบนี้แล้ว"
"ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นได้ แต่มีเพียงร่างกายเจ้า ที่เข้ากันได้สมบูรณ์แบบกับเพลิงวิเศษ ส่วนข้า ไม่มี
แรงจะไปผ่านกระบวนการสยบเพลิงวิเศษอีกแล้ว พลาดโอกาสนี้ เกรงว่าจะปล่อยเจ้านี่หนีไป นี่คือ
วาสนาของเจ้ากระมัง"
เย่าเฉินยิ้มอย่างเปิดเผย ยื่นมือออกไป หมายจะลูบหน้าหานซานซาน ทว่า กลับทำได้เพียงทะลุผ่าน
เขา สูญเสียร่างกายที่มีเลือดเนื้อไปแล้ว
น้ำตาบดบังสายตาหานซานซาน มองหิ่งห้อยเต็มท้องฟ้าห่อหุ้มเย่าเฉิน นางรู้ดี คำพูดเย่าเฉินไม่
ผิดสักนิด เพลิงวิเศษที่ดูเหมือนเชื่องแล้ว อยากจะหลอมรวมเป็นของตนเอง ยังมีความเสี่ยงมากมาย เพลิง
วิเศษที่บ้าคลั่ง จะเปลี่ยนจากของภายนอกมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและจิตวิญญาณตนเองได้ง่ายดายปานนั้นเชียวหรือ? นาง เป็น
เพียงข้อยกเว้น เข้ากันได้พอดีเท่านั้นเอง
"ไม่! ข้าไม่ยอมให้เจ้าหายไป ข้า..."
ทันใดนั้น ในสมองของหานซานซาน ประกายไฟสายหนึ่งลุกโชน เวลานี้ นางแบ่งปันความทรงจำของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก
วิญญาณของนาง เข้ากันได้สมบูรณ์แบบกับเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก แม้แต่จิตสำนึกของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกก็ยังคิดว่าการกลืน
กินวิญญาณหานซานซาน จะทำให้มันก้าวหน้าไปอีกขั้น ถึงขั้นเหนือกว่าการดูดกลืนพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งของเย่าเฉิน
วิ้ง... ประกายไฟระเบิดออก ราวกับได้ยินเสียงระฆังยักษ์กึกก้อง ทันใดนั้น อักขระยุทธ์ประหลาดปรากฏ
ในสมองของนาง เป็นข้อห้ามชนิดหนึ่ง แต่สามารถสื่อสารกับตัวตนที่ไม่อาจดำรงอยู่ได้... จ้าวจักรวาลยุทธ์!
จ้าวจักรวาลยุทธ์ที่หายไปจากโลกนี้ ไม่ใช่ตัวตน ณ ขณะนี้ แต่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ดำรงอยู่ในอดีต!
เพียงแต่ ข้อห้าม ที่ได้ชื่อว่าข้อห้าม... คือมัน ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่น่ากลัว!
หานซานซานหน้าซีดขาว แต่ทว่า แววตาฉายแววเด็ดเดี่ยว
"ข้ายังมีวิธี! ถ้าเจ้าเป็นศิษย์ตระกูลเย่าจริง เจ้ามีสายเลือดพิเศษที่จ้าวจักรวาลยุทธ์สืบทอดลงมา
พลังของเจ้ามาจากสายเลือดจ้าวจักรวาลยุทธ์ในความมืดมนอนธการ... ข้าก็มีวิธี!"
ตูม เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่เพิ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณนางระเบิดออกจากร่าง ดูดซับแสงเรืองรองในมิติ
แสงเหล่านี้ ความจริงคือร่างกายของเย่าเฉินที่สลายไป
"มหาค่ายกลสายโลหิต เพลิงวิเศษบูชาจักรพรรดิ ในความมืดมนอนธการ จ้าวจักรวาลยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่เหนือเวลาและมิติ ทายาท
ของท่าน ขอทำพิธีบูชายันต์ ณ ที่นี้..."
ตูม ตูม ตูม... หานซานซานใช้เพลิงวิเศษวางค่ายกลยุทธ์ ทะลวงแม่น้ำสายประหลาดสายหนึ่ง ราวกับข้ามผ่าน
เวลา มิติ
นี่คือความทรงจำจากต้นกำเนิดของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกที่ดำรงอยู่มาไม่รู้ยาวนานเท่าไหร่ บันทึก
ความลับของโลกไว้มากมาย
ในความมืดมนอนธการ เสียงถอนหายใจจากเวลาอันไกลโพ้นตอบรับการบูชายันต์ด้วยเคล็ดลับของนาง ในแม่น้ำ
เกิดคลื่นลูกหนึ่ง ทุกอย่าง ย่อมไม่อาจเกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล อยากมีพลัง ต้องจ่าย อยากได้ ต้องเสียสละ
พริบตา ร่างกายหานซานซานสั่นสะเทือน อยากสร้างเย่าเฉินขึ้นมาใหม่ นาง จำต้องเสียสละ กลายเป็น
ส่วนหนึ่งของแม่น้ำสายนี้ จ้าวจักรวาลยุทธ์ ทำไมถึงหายไปจากโลกนี้ นางที่เปิดแม่น้ำข้ามผ่านทุกมิติเวลาสายนี้
พลันสั่นสะเทือน...
"เจ้าจะจำข้าได้ไหม"
"ไม่ เจ้าจะจำไม่ได้ นี่คือราคาที่ต้องจ่าย"
"แต่ว่า..."
"ไม่เป็นไรแล้ว เพราะว่า ขอแค่เจ้าอยู่ดีก็พอ"
"น่าเสียดาย ที่ข้าไม่อาจทิ้งเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกไว้ให้เจ้า นี่ก็เป็นราคาของการบูชายันต์ แต่ว่า จะมี
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกช่อหนึ่งทิ้งไว้ และสลักประทับตราของข้า..."
"ดังนั้น บางที เจ้ากลายเป็นจ้าวจักรวาลยุทธ์ พวกเรายังมีวันได้พบกัน..."
"ใช่มั้ย"
เสียงพึมพำแผ่วเบา ดังขึ้นทีละคำ...
เย่าเฉินลืมตาโพลง "ข้า... สำเร็จแล้วเหรอ?"
ลุกขึ้นจากพื้นน้ำแข็งสีดำ มองไปรอบด้าน เงียบสงัด บนมือของเขา ระเบิดไฟปราณยุทธ์ออกมา
แต่ไม่มีเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกแม้แต่นิดเดียว เขา พลาดแล้ว!
ทันใดนั้น ใจเย่าเฉินเจ็บปวดอย่างประหลาด ความรู้สึกว่างเปล่าไร้ที่ยึดเหนี่ยวผุดขึ้นกลางใจ โดย
สัญชาตญาณ เย่าเฉินมองไปรอบๆ เพื่อค้นหาอะไรบางอย่าง
ร่างหนึ่ง นอนอยู่ไม่ไกล หมดสติอยู่
"เฟิงเสียน"
เย่าเฉินก้าวเดียวพุ่งไปอยู่หน้าเฟิงเสียนที่นอนอยู่บนพื้น ส่งปราณยุทธ์สายหนึ่งเข้าสู่ร่างเฟิงเสียน ตูม กระตุ้น
พลังชีวิตปราณยุทธ์ของเฟิงเสียน!
"แค่ก... พี่เฉิน? พวกเรา เกิดอะไรขึ้น? พี่ทำสำเร็จแล้ว?"
เย่าเฉินส่ายหน้า ขมขื่นในใจ "ไม่มีทางสำเร็จเลย เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกนี้ดำรงอยู่มานับไม่ถ้วนปี..."
ในความทรงจำ เขาจำได้แค่ว่า เจอกับสัตว์ยักษ์ที่เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกแปลงร่าง ต่อสู้กัน ผลคือเขา
สู้ไม่ได้ สายเลือดจ้าวจักรวาลยุทธ์ที่สืบทอดในร่างช่วยชีวิตเขาไว้ แม้จะไม่เข้าใจว่าเป็นอย่างไร แต่สุดท้าย
เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกล้มเลิกการกลืนกินวิญญาณเขาแล้วถอยไป
การคุ้มครองจากบรรพชนจ้าวจักรวาลยุทธ์หรือ?
เพียงแต่ พอคิดถึงตรงนี้ ใจเย่าเฉินเจ็บปวดอย่างประหลาด ราวกับมีสิ่งสำคัญบางอย่างถูกละเลย ถูก
ลืมเลือน
คืออะไร?
ไม่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ อาการเฟิงเสียนแย่มาก ต้องรีบพาเขาออกไปจากที่นี่ เพลิง
เย็นวิญญาณกระดูกรอได้ แต่เฟิงเสียน ไม่อาจอยู่ในแดนมรณะหนาวเหน็บนี้ต่อไปได้
แบกเฟิงเสียนขึ้นหลัง เย่าเฉินจากแดนมรณะไปอย่างรวดเร็ว
เขาไม่ได้ยิน เสียงถอนหายใจของวิญญาณดวงหนึ่งที่ดังมาจากส่วนลึกของแดนมรณะ...
หานซานซานปรากฏตัวกลางอากาศ บนกายทิพย์กึ่งโปร่งแสง มีอักขระประหลาดนับไม่ถ้วนพันธนาการไว้ ปราณยุทธ์
น่ากลัวสายแล้วสายเล่า ลอดออกมาจากอักขระเหล่านี้ พลังเหล่านี้ ข้ามผ่านเวลาและมิติ ดำรงอยู่ในทุกเวลา อดีต
ปัจจุบัน อนาคต อยู่ทุกหนทุกแห่ง
หานซานซานมองเย่าเฉินจากไป ในฐานะราคาที่ต้องจ่าย ได้ลบความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับที่นางเคยมาที่นี่ของเฟิงเสียนและเย่าเฉิน
โซ่ตรวนเส้นหนึ่ง ยื่นออกมาจากความว่างเปล่าฉับพลัน มัดกายทิพย์อันว่างเปล่าของนางไว้แน่น แม่น้ำปรากฏ
ขึ้นอีกครั้ง เพียงพริบตา ก็พานางเข้าไป หายวับไป...
ในวินาทีที่หานซานซานหายไป เสาไฟสีขาว พุ่งเสียดฟ้าฉับพลัน เสียงครืนครั่น แรงกดดัน
เฉพาะตัวของเพลิงวิเศษระเบิดออกจากแดนมรณะ กระจายออกจากกลางอากาศ ชั่วพริบตาปกคลุมรัศมีหลายหมื่นลี้
สิ่งมีชีวิตในรัศมีหมื่นลี้ ไม่ว่าสัตว์มาร หรือมนุษย์ ล้วนตัวสั่นงันงกอยู่ในกลิ่นอายแรงกดดันนี้
วัว แพะ ม้า สุนัข แมว หนู ฯลฯ ที่อยู่ใกล้แดนมรณะทุ่งน้ำแข็งทมิฬ ถึงขั้นถุงน้ำดีแตกตายคาที่
ห่างจากแดนมรณะหมื่นลี้ บนเขาลูกใหญ่ที่มีเมฆหมอกปกคลุม ชายหนุ่มรูปงามวัยกลางคนลืมตา
โพลง เบื้องหน้าเขาคือหม้อปรุงยา แผ่พลังยารุนแรง โอสถเม็ดหนึ่งที่แผ่คลื่นพลังงานน่ากลัว
กำลังก่อตัวช้าๆ ภายใต้ไฟปราณยุทธ์...
"เพลิงวิเศษ! นี่คือกลิ่นอายเพลิงวิเศษถือกำเนิด! เพียงแต่ กลิ่นอายนี้ทำไมถึงระเบิดที่นี่?" ชายหนุ่มรูปงามวัยกลางคน
ขมวดคิ้ว คำนวณในใจอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายเพลิงวิเศษระเบิดไกลหมื่นลี้ ทั่วทวีปมัชฌิมต้องรู้กันทั่ว ไม่รู้จะมี
นักปรุงยามากเท่าไหร่มาแย่งชิง แต่ว่า ที่นี่อย่างไรก็เป็นถิ่นของข้าชิงหัว ใครอย่าหวังจะมาแย่งกับข้า
"ใครก็ได้! รวบรวมคนให้ข้า ปิดล้อมรูหนอนมิติ"
ชิงหัวชายหนุ่มรูปงามวัยกลางคนตะโกนก้อง พร้อมกันนั้น ส่งการสื่อสารทางวิญญาณ เรียกตัวยอดฝีมือโดยตรง ด้วยสถานะ
นักปรุงยาระดับเจ็ดของเขา ราชันยุทธ์ มหาราชันยุทธ์ กระทั่งปรมาจารย์ยุทธ์ ในรัศมีหลายหมื่นลี้ ใครบ้างจะไม่ขานรับ?
ไม่กี่วัน ถือเอาแดนมรณะแดนมรณะทุ่งน้ำแข็งทมิฬเป็นศูนย์กลาง รัศมีหมื่นลี้ ถูกยอดฝีมือนับไม่ถ้วนวางตาข่ายฟ้ากั้นไว้
ชั้นแล้วชั้นเล่า
และเวลานี้ เย่าเฉินพาเฟิงเสียน พักเท้าอยู่ในหมู่บ้านในหุบเขาอันห่างไกลแห่งหนึ่ง ในหมู่บ้านมีเพียงสิบกว่า
ครัวเรือน ทั้งหมู่บ้านมีคนไม่ถึงร้อย ล้วนดำรงชีพด้วยการล่าสัตว์เก็บของป่า
หมู่บ้านกันดารเช่นนี้ ย่อมไม่มีใครสนใจ ยอดฝีมือคัดกรองไปมา กลับไม่มีใครหยุดอยู่ที่นี่
เฟิงเสียนฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว แถมระดับขั้นยังก้าวหน้า ราวกับผ่านความตายมาครั้งหนึ่ง หลายสิ่งใน
การบำเพ็ญเพียรที่เดิมทีคลุมเครือ เวลานี้มองเห็นทะลุปรุโปร่ง แน่วแน่ในหนทางของตน ไม่
หลงทางอีกต่อไป
"พี่เฉิน สถานการณ์ดูท่าจะไม่ดี เพลิงเย็นวิญญาณกระดูกระเบิด ข่าวแพร่ออกไป แม้แต่ปรมาจารย์ยุทธ์ก็จะมา
แย่งชิง"
เย่าเฉินพยักหน้าอย่างจนใจ สถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนเขาจะไร้วาสนากับเพลิงเย็นวิญญาณกระดูกจริงๆ เวลานี้
เขาควรรีบหนีไปให้ไกล ประตูเมืองไฟไหม้ ปลาในสระพลอยซวย นึกภาพออกเลยว่า อีกไม่นาน ที่นี่จะรายล้อม
ไปด้วยพายุคาวเลือดของการระเบิดของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก เขาเป็นแค่ยอดยุทธ์ มองยังไง ก็ไม่มีโอกาส มีแต่
จะกลายเป็นเบี้ยที่เสียสละเหมือนฝุ่นผง
ทว่า ในใจกลับมีความปรารถนาชนิดหนึ่ง ทำให้เขาไม่อาจทำตามเหตุผล จากไปอย่างปลอดภัย
ความมั่งคั่งแสวงหาในอันตราย อยู่ต่อ แม้อันตราย แต่ก็ยังมีโอกาสสักเสี้ยวหนึ่ง ต่อให้เป็นหนึ่งในหมื่น
ก็คือโอกาส ไปแล้ว ก็ไม่เหลืออะไรจริงๆ
"ข้าตัดสินใจแล้ว จะอยู่ต่อ อานุภาพของเพลิงเย็นวิญญาณกระดูก เจ้ากับข้าเห็นมาแล้ว นี่ไม่ใช่
เพลิงวิเศษเกิดใหม่ แต่ดำรงอยู่มานับไม่ถ้วนปี ต่อให้นักปรุงยาระดับปรมาจารย์ยุทธ์ ก็ไม่แน่ว่าจะ
ทำสำเร็จ"
เย่าเฉินสูดหายใจลึก ตัดสินใจเสี่ยงกับโอกาสหนึ่งในหมื่นนี้
เฟิงเสียนไม่มีคำพูดที่สอง เพียงพยักหน้า ไม่ว่าการตัดสินใจของเย่าเฉินจะเป็นอย่างไร เขาจะสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไขตลอดไป
ป.ล. :
นิยายภาคเสริมของสัประยุทธ์ทะลุฟ้า จากผู้แต่ง(เทียนฉานถู่โต้ว) วางขายรูปแบบหนังสือจำนวน 1เล่ม(จบ)
0 comments:
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น