📚 สัประยุทธ์ทะลุฟ้า : ตำนานเย่าเฉิน (Side Story)
บทที่ 5 ประลองยุทธ์สำนักศึกษา
หลังเหตุการณ์ตะลุมบอน หลัวซู่ตื่นเต้นกินเหล้าเมาพล่ามเรื่องจะลดความอ้วนเพื่อองค์หญิงน้อย แล้วก็หลับเป็นตาย
เย่าเฉินยิ้มบาง ๆ จัดแจงเพื่อนเสร็จก็ไปห้องปรุงยาหลังบ้าน
แม่รออยู่แล้ว หน้านิ่งแต่แววตาห่วงใย
"เริ่มเถอะ"
"ครับ"
เย่าชิงเปิดกลไก พื้นแยกออก เผยทางลงห้องลับใต้ดิน
ข้างล่างมีเตาปรุงยาและอุปกรณ์ครบครัน และถังเหล็กใบใหญ่ใส่น้ำต้มเดือดด้วยไฟพิภพ ควันสีม่วงลอยฟุ้ง
เย่าเฉินกลืนน้ำลาย นี่คือ "น้ำค้างชำระ" ผสมผงยาพิเศษ สำหรับแช่ตัวเพื่อผลัดเปลี่ยนเส้นเอ็นกระดูก มันทรมานสุดจะบรรยาย คันคะเยอเหมือนแมลงเจาะกระดูก ห้ามเกา เกาแล้วเป็นแผลเน่าเปื่อย
เย่าชิงเทผงยา น้ำเดือดพล่าน
"ลงไป วันนี้ต้องทนให้ได้สองชั่วยาม"
เย่าเฉินกัดฟันกระโดดลงไป ความร้อนเปิดรูขุมขน ยาซึมเข้ากระดูก แรก ๆ สบาย สักพักความคันมหาโหดก็เริ่มขึ้น...
"อึก..."
หน้าบิดเบี้ยว ทรมานกว่าตาย
นี่คือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการระเบิดพลังเมื่อสองปีก่อน เพื่อซ่อมแซมรากฐานให้กลับมาสมบูรณ์...
คืนผ่านไป เช้าวันใหม่
หลัวซู่ปลุกเย่าเฉิน "ตื่น ๆ วันนี้คัดเลือกตัวแทนงานชุมนุมโอสถ!"
งานชุมนุมโอสถใครก็ลงได้ แต่เพื่อคัดกรอง สำนักศึกษาจึงมีการสอบคัดเลือกก่อน เย่าเฉินต้องติดหนึ่งในแปดถึงจะได้โควตา
คนทั่วไปไม่รู้ว่าเย่าเฉินเตรียมตัวมาดีแค่ไหน รู้แค่ว่าเขาเป็นศิษย์ปลายแถว พลังแค่เก้าดาว ขณะที่หัวกะทิอย่างเย่าถง หลี่เหยียนซิ่น เป็นคุรุยุทธ์ไปแล้ว
เย่าเฉินฝึก "วิชาสามบุปผารวมไฟ" เป็นวิชาพื้นฐานที่ฝึกยากและช้า ไม่มีใครอยากเรียน แต่รากฐานแน่นปึ้ก เย่าเฉินไม่มีทุนฝึกวิชาแพง ๆ เลยจำใจฝึกอันนี้
มาถึงลานประลอง เสียงนกกระจอกแตกรัง
"โหย มาด้วยเว้ย นึกว่าไม่กล้ามา ไอ้ขยะ"
"สมฉายา ขยะจริง ๆ โดนรุมยังไม่สู้"
คู่ปรับเมื่อคืนเยาะเย้ย หลัวซู่จะพุ่งเข้าไปบวก แต่เย่าเฉินรั้งไว้ "หมากัดอย่ากัดตอบ"
"เออ จริง หมากัด!"
"ไอ้อ้วน! ปากดีนะมึง"
เย่าเฉินเมินเฉย เป้าหมายคือหนึ่งในแปด แต่สถิติเขาอยู่ที่สี่สิบกว่า ต้องปรุงยาระดับสามให้ได้ถึงจะมีลุ้น
ปกติเขาทำได้แค่ "โอสถเพลิงคราม" ระดับสองขั้นต่ำ แต่วันนี้ต้องเสี่ยง!
อาวุโสเดินออกมาประกาศเริ่มการประลอง
"เริ่มได้!"
ทุกคนประจำที่ ใช้เตาและสมุนไพรของสำนักเพื่อความยุติธรรม
เย่าเฉินสูดหายใจลึก เข้าสู่สมาธิ ตัดขาดจากโลกภายนอก
ผ่านไปพักใหญ่...
ตูม!
เสียงระเบิดดังขึ้น มีคนพลาด คัดออกทันที ยิ่งกดดัน คนยิ่งพลาด
หลัวซู่เองก็ทำพังเพราะมือลั่น เขาเดินออกมาดูเพื่อน แล้วตาค้าง
เตาของเย่าเฉิน... ควันดำพวยพุ่งออกมาเป็นวง ๆ เหมือนคนกลั้นตด เอ้ย กลั้นระเบิด
"เฮ้ย..." หลัวซู่ไม่อยากเชื่อ ปรุงยาเก่งอย่างเย่าเฉินทำไมทำแบบนี้?
"ฮ่าฮ่า ไอ้ขยะทำ 'เตาอับ' แล้วครับท่านผู้ชม!"
"ควันดำโขมง ยังจะฝืนอีก ด้านชัวร์"
"เสียของว่ะ"
พวกปากหมาได้ทีขี่แพะไล่
หลัวซู่กำหมัดแน่น แต่พอมองอีกที... เอ๊ะ?
ควันดำเริ่มจางหาย กลายเป็นไอสีขาวบริสุทธิ์ลอยขึ้นมาแทน
"เฮ้ย... นั่นมัน..."
"แค่สร้างภาพเปล่า? เผากากยาให้หมดควันเฉย ๆ มั้ง"
"คนอย่างมันจะทำอะไรได้?"
เวลาผ่านไป หนึ่งชั่วยาม
กริ๊ง!
เสียงเปิดเตาดังขึ้น เย่าถงทำสำเร็จเป็นคนแรก ควันขาวก่อตัวเป็นเมฆมงคล ยาสมบูรณ์แบบ!
เย่าถงดูสง่างาม สมเป็นศิษย์เอก
เหล่าอาวุโสพยักหน้าชมเชย แล้วหันไปมองคนอื่น
เวลาเหลือน้อยแล้ว คนที่ยังไม่เสร็จเริ่มลนลาน
"เวลาจะหมดแล้วนะ..."
เว้นแต่จะมีปาฏิหาริย์... หรือใครบางคนกำลังรอจังหวะสุดท้าย...




0 comments:
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น